
Jan Groenendaal
Het arpeggio als versiering
Het arpeggio is een versiering waarbij op snelle wijzen de tonen van een akkoord na elkaar worden gespeeld. Toch vormen deze tonen één geheel.
In organisaties kun je dit vertalen naar verschillende medewerkers, teams of specialisme die niet allemaal tegelijk hetzelfde hoeven te doen, maar elkaar in de tijd aanvullen en samen één geheel vormen.
Een organisatie is als een arpeggio . Elke medewerkers heeft een eigen toon en een eigen moment waarop hij of zij tot klinken komt.
De kracht zit niet in het feit dat iedereen hetzelfde speelt, maar in de samenhang tussen de verschillende tonen. Wanneer de enen afdeling iets in gang zet, kan een andere daarop voortbouwen. Zo ontstaat een beweging waarin verschillen juist bijdragen aan het geheel.
De verschillen maken het uniek en spannend.
Timing en afstemming
Niet iedereen is gelijk aan de beurt. Het zijn de momenten waarop de harmonie en de melodie in ontwikkeling zijn en een verhaal vertellen. Elke toon op zijn of haar beurt. Wanneer de tonen willekeurig worden gespeeld, ontstaat niet automatisch een harmonisch geheel.
Ook binnen organisaties is samenwerking daarom meer dan het naast elkaar bestaan van verschillende mensen en afdelingen. Er is afstemming nodig over doelen ,rollen, verwachtingen en timing. De bijdrage van de ene persoon kan de voorwaarde zijn voor de bijdrage van de ander.
Diversiteit
Het arpeggio maakt duidelijk dat diversiteit een organisatie sterker kan maken. Een arpeggio bestaat uit verschillende tonen. Als alle tonen identiek zouden zijn zou de muzikale rijkdom verdwijnen. Op dezelfde manier kan een organisatie profiteren van verschillen in kennis, vaardigheden, ervaringen en perspectieven. Diversiteit krijgt echter pas waarde wanneer deze verschillen met elkaar worden verbonden.
Leiderschap
Ook leiderschap kan vanuit het arpeggio worden bekeken. Een leider hoeft niet iedere toon zelf te spelen. De belangrijkste taak kan juist zijn om ervoor te zorgen dat verschillend mensen en teams weten welke bijdrage zij leveren, wanneer die bijdrage nodig is en hoe deze zich verhoudt tot de bijdragen van anderen. Leiderschap gaat daarmee niet alleen over controle, maar ook over het creëren van samenhang en richting.
Samenvattend
Tot slotte laat het arpeggio zien dat een organisatie niet uitsluitend moet worden beoordeeld op de afzonderlijke onderdelen. Een losse toon kan op zichzelf goed klinken, maar het uiteindelijk resultaat wordt bepaald door de combinatie van de tonen. Evenzo kan een organisatie bestaan uit zeer competente medewerksters en goed functionerende de afdelingen, maar toch onvoldoende presteren wanneer de onderlinge samenwerking ontbreekt.
Hoe mooi is dat om te zien dat het arpeggio laat zien (en horen) hoe belangrijk het is om samen te werken, eilandculturen binnen organisaties te verbreken en communicatie te optimaliseren.
Weet jij al welke rol je hebt van het arpeggio binnen jouw organisatie?
Jan Groenendaal